Nitryl, lateks czy poliuretan — powłoki rękawic w praktyce

Rodzaj powłoki decyduje o chwycie, odporności chemicznej i o tym, czy dłoń się poci.

Charakterystyka powłok

Nitryl — najbardziej uniwersalny. Odporny na oleje, smary i większość rozpuszczalników, dobrze znosi ścieranie. Standard w warsztacie i przy obróbce metalu.

Lateks — najlepszy chwyt na mokrym i najlepsza elastyczność, ale nie znosi olejów i bywa przyczyną uczuleń. Sprawdza się w budownictwie i przy materiałach budowlanych.

Poliuretan (PU) — bardzo cienka powłoka, zachowuje czucie w palcach. Montaż elektroniki, prace precyzyjne, kontrola jakości. Słaba odporność na ścieranie.

PCV — gruba, wodoszczelna, tania. Prace mokre i chemia, kosztem zręczności.

Powlekanie częściowe czy pełne

Rękawica powlekana tylko na części chwytnej oddycha i mniej się w niej poci — to wybór na lato i do pracy w pomieszczeniach. Pełne powlekanie chroni całą dłoń przed zamoczeniem, ale po godzinie pracy dłoń jest mokra od potu. Przy pracy z chemią wybór jest oczywisty; przy montażu — już nie.